.....................................
Kerst en Epifanie

  .....................................  

O

nverbrekelijk zijn deze twee feesten met elkaar  - en met de Advent -verbonden.
Gedenken wij in de Kersttijd dat de Heer op aarde is verschenen als mens, om ons leven te delen, en het te redden, en verheugen wij ons op Zijn komst aan het einde der tijden, de Epifanie legt het accent op de verschijning van Jezus als Koning der wereld. 
Voor Zijn tijdgenoten dan nog incognito, voor ons: helder en klaar.
De Epifanie werd al lang gevierd voordat hier in het Westen het Kerstfeest werd ingesteld als tegenwicht tegen en vervanging van het feest van de sol invictus, de onoverwinnelijke zon. Nog viert de Oosterse Kerk de Menswording en de Verschijning van de Heer op 6 januari.

De liturgische kleur in de Kersttijd, d.w.z. van Kerstavond tot en met 6 januari is wit, kleur van Gods Heiligheid, en van immense vreugde.

Van 6 januari tot aan zondag septuagesima, de eerste voorbereidingszondag op de vastentijd voor Pasen, is de kleur wit of het groen van de hoop, van het leven dat God geeft, de nieuwe kracht. 

Deze tijd is wisselend van lengte, en wordt bepaald door de Paasdatum: deze legt vast wanneer zondag Septuagesima (zeventigste dag voor Pasen) valt.


25 december Kerst
Johannes 1: 1   

rbd

 

 

 

1. In een begin was er het Woord, en het Woord was steeds bij God, ja God was het Woord.

 

Gods Woord is een Woord vol wonder. Een scheppingswoord, een woord vol kracht. Als het wordt gedacht is het al gesproken. Als het is gesproken bestaat het al, wat door het woord gezegd is. In het Hebreeuws is ‘woord’ en ‘daad’ hetzelfde....
Als wij belijden dat Jezus het mensgeworden Woord van God is, belijden we daarmee, dat in Hem ook Gods daadkracht is samengebald. Gods enorme macht, die de werelden schiep - en ze waren!
God en Zijn Kracht en Macht zijn niet gescheiden. Ook niet in Jezus.....
Johannes laat zien dat Jezus niet uit Zichzelf ‘even weerloos als wij mensen’ is, maar dat Hij is gekomen met alle grote, goddelijke, vermogens - om die uit eigen vrije wil niet te gebruiken. Hij heeft Zich arm en weerloos gemaakt......

Laten we de ogen niet sluiten voor de glorie van die grote Heer achter dit ‘kindeke arm, kindeke teer’!

Er is een roos ontloken uit barre wintergrond, 
zoals er was gesproken door der profeten mond. 
En Davids oud geslacht is weer opnieuw gaan bloeien 
in 't midden van de nacht.

        (klik op de muziek om die te horen)