Pieter Alexander Veldman

Zoon van Barend Veldman en Laetitia Voerman.
Geboren 22 februari 2007 om 13 uur 22. Lengte 52 cm en 3840 g. zwaar
Een lief blond jongentje.

 Pieter komt van Petrus, rots(man) iemand waarop je kunt bouwen.
 Alexander is ook afkomstig uit het Griekse taalgebied
 en betekent dan beschermer (van mensen).

.........................................................................................

25 augustus 2010. Dit is de laatste tekening, of verfsel van Pieter. Hij zag vandaag met veel plezier zijn grootvader komen. Een brede grijns streek over zijn snoetje. Stil staan kon hij niet, en hij wilde wel op de foto, maar alles aan hem bewoog... 
Hij begint het peuterfiguurtje helemaal kwijt te raken, en wordt een echte, stevige kleuter. En samen met Charlotte werd hij op een gegeven moment 'grasmaaier', waarbij de paardebloemblaadjes er aan moesten geloven. Toen de grootouders al op de terugweg waren, sjeesde hij met een noodvaart op de driewieler achter hen aan. Skelter is geloof ik het correcte woord. Maar een snelheid die hij ontwikkelde! Een aartje naar zijn vaartje. 

17 augustus 2010. De vacantie is voorbij, en alles loopt weer zijn gewone gangetje... alleen: Pieter is drie en is een klier-genie. Het zal wel weer over gaan, maar nu is hij degene die aan tafel de grenzen opzoekt van het ouderlijk geduld. Pffff.... 

19 juni 2010 . Vandaag was Pieters wereld lichtelijk oranje gekleurd. Hij had namelijk een oranje broekje aan bij zijn witte shirt, en hij had, net als zus Lotte, gróte beessies gekregen om mee te knuffelen. Ze gingen naar de verjaardag van oom en tante in Vianen, en daar keek iedereen naar de televisie, en toen Nederland had gewonnen, mocht Carlos, de grote neef, één keer toeteren op de vuvuzela. Zijn zus mocht ook, maar toen moesten ze ophouden. Tegen Pieter had niemand iets gezegd, dus hij ging er snel op af. 
Helaas, Charlotte was net iets sneller. Maar zij kon er geen geluid uit krijgen, en Pieter wel... Zijn dag kon niet meer stuk. Maar Oma legde de toeter op de kast. Flauw! 
Toen ging Pieter maar een potje knuffelen met zijn moeder. Lekker doen of hij nog een baby is. Leuk spelletje, hoor!

28 mei 2010. Pieter is intussen een vlotte spreker, hij maakt goede zinnetjes, en kan meestal ook verbaal goed uitdrukken wat hij wil en vindt. Dat scheelt weer een hoop lawaai. ;-)

17 mei 2010. Die kies zit wel snor intussen. 
Toen zijn moeder afgelopen zaterdag haar verjaardag vierde, was Pieter weer vrolijk als van ouds. 
Maar op een gegeven moment had hij er wel genoeg van, en kroop hij even met een knuffel op de bank. Verstandig hoor!

Vandaag heeft hij met Charlotte nà het eten nog eens alle taart die over was, vast wel een halve taart(!), opgegeten. Toen mama later naar zijn buikje keek, was hij minstens een half kind zwanger. Dat zal morgen een paar stevige luiers opleveren, zo niet buikpijn. O, o!

12 mei 2010. Pieter krijgt weer eens een kies, en daar is hij on-blij van. Gelukkig kon Mama de pijn een beetje wegnemen met vloeibare paracetamol van Sinaspril. Nee, dit is geen reclame-tekst. ;-) Maar het werkte kennelijk zo snel dat hij weer kon bijdragen aan de feestvreugde, want vandaag is zijn mamaatje jarig. En Pieter heeft natuurlijk een mooi knutseltje gemaakt. 

6 mei 2010. Vandaag stond Pieter te glunderen in de krant. Kijk maar, allemaal foto's van Koninginnedag in 't Groentje. 

5 mei 2010. Dat was weer een koninginnedag als van ouds! 
Dit jaar vierden ze het in het Oude dorp in Houten. Wel een beetje koud, maar de kinderen waren goed ingepakt. En Pieter had een prachtige pet op. Met zijn naam. 

17 april 2010. Pieter was wel mee naar de verjaardag van neef Mik, maar hij was een tikkeltje hangerig. Hij wilde wel van alles, maar het ging niet echt. Kindertjes op die leeftijd lopen makkelijk een virusje op, en ze zijn het snel weer kwijt. Word maar snel beter, Pieter!

12 maart 2010. Amber was jarig, en Pieter mocht met zijn grote zus blijven logeren. Tante Diana is dol op hem, dus hij is weer even heel erg geknuffeld. Dat doen Mama en Papa ook hoor, hij komt niets tekort. 

28-2-2010. Vandaag hebben we de verjaardag van Pieter en Charlotte gevierd met alle neefjes en nichtjes, bijna alle Ooms en Tantes, beide grootmoeders, en de grootvader. Het was een heel gedoe, maar Pieter bleef redelijk onverstoorbaar, en hij genoot van alle vriendelijke gebaren en alle aardige cadeaux, of het nu een houten trekpopje was, of een dure lego-truck. Het was een gezellige chaos, en Pieter bewoog zich daar opgewekt tussen door, vol bewondering voor het constructiewerk van tante Betty en de dames bij haar, op blote voetjes, en verrukt roepend als oom Tonio weer een stuk cadeau voor hem had losgepeuterd uit de degelijke verpakking. Hij voelde zich weer honderd procent jarig, en straalde aan alle kanten. 

22-2-2010. Er ontbreekt een stuk website, maar waar het is gebleven weet ik niet. Opnieuw beginnen dan maar, vandaag is Pieter 3 jaar geworden, en gister is dat thuis alvast gevierd, met cadeautjes en wat lekkers. Hij kreeg een kruiptunnel, en een Cars-paraplu van de ouders, en een auto van Charlotte, dus die heeft hij nu al. Papa heeft vanmiddag foto's gemaakt, kijk maar.... 

Vandaag moest het natuurlijk worden gevierd op het kleuterdagverblijf, en zondagmiddag viert ons manneke zijn verjaardag met de hele familie. Daar verheugt hij zich ook al op. 

15-1-2010. Hoera, het gaat weer beter met Pieter. Hij was wat grieperig, maar dat was de rest van het gezin ook. Pieter nog het minste, vanwege de inenting, volgens Mama. Maar nu is hij hangerig vanwege de kiezen die onderweg zijn om de rest van het ivoor aan te vullen. Eten wil het mannetje niet, en niets is leuk. Het komt wel goed, maar een vervelende periode is het wel, en niet alleen voor hem zelf...

..............

5 december 2009 kwam Sinterklaas langs net toen Mama Pieter en Charlotte ophaalde van school. De beide grootmoeders kwamen ook net aan, dus het was een compleet feest. Ik heb wel foto's, maar ik kwam er nog niet aan toe... 
Op een gegeven moment weigerde Pieter nieuwe pakjes open te maken, want hij wilde spelen met dat prachtige speelgoed dat neef Mik ook had, zoals Charlotte pienter opmerkte. Kennelijk was Sint wat aan het herverdelen, een reden waarom Mik er maar niet bij was. ;-) Pieter genoot in elk geval volop!

9 november 2009. Oei, dat is lang geleden... Wel heb ik Pieter intussen nog gezien, maar het is me niet gelukt zijn bladzij bij te houden. Nu was hij gister op bezoek, met zus en ouders, dus we konden zelf zien dat hij een meter meet, en bijna 20 kg weegt. Een hele massieve handvol, die knaap! Voor het woordje 'nee' is hij op dit moment wat allergisch, legde zijn Papa een aanval van jammeritis uit. 
Grootvader leidde Pieter netjes af, en zo speelden ze gezellig samen... De taalbeheersing is behoorlijk uitgebreid in de laatste maanden. En als hij iets niet onder woorden weet te brengen, heeft hij ook nog zéér sprekende ogen! Kusjes geven vond hij een leuk spelletje trouwens. Wij ook. 

26 augustus 2009. Gehoorzamen is nog een puntje, dat wat kan worden aangescherpt. 20 minuten nadat Mamaatje hem had verzocht zijn schoenen aan te doen, was het nog niet gebeurd. Toen ze hem vervolgens vertelde dat hij dan niet mee kon om zus Charlotte van school te halen, had hij zo iets van: had dat dan meteen gezegd. Hij ging zijn schoenen halen, werd afgeleid, en begon prompt met iets anders te spelen. Overigens had zijn moeder vanmorgen kunnen constateren dat hij zeker een half uur geconcentreerd kan spelen als hij maar niet wordt afgeleid door anderen. Zo groeien we groot. :-D

29 juli 2009. Pieter hoorde mij vanmorgen met zijn moeder bellen, de telefoon staat daar standaard op de luidspreker, en verheugd riep hij: Oma! Zijn mamaatje vertelde mij dat hij aan het tekenen was geweest met een ballpoint (van zijn zus) op papier, en op de tafel en op zijn hand. Juichend riep hij dat het een heel grote pen was geweest. En hij hield zijn hand voor de telefoon, zodat ik zou kunnen 'zien' wat hij had gepresteerd. :-D

11-7-2009. Vandaag had Pieter weer een gezellig uitje: tante Diana vierde haar verjaardag. En zij is net zo gek op hem als de andere tantes, dus Pietertje werd weer schromelijk verwend. Alles is weer goed en mooi in zijn leventje.

5-7-2009. Veel gebeurtenissen in Pieters jonge leventje. Hij heeft bijna anderhalve week bij tante Parel en Oom René gelogeerd. Vooral de laatste kon hij om zijn vinger wikkelen door met een heel lieve uithaal te roepen: Oom René-é! Maar kennelijk miste hij Papa wel. Thuis had hij net een nieuw bed gekregen, maar met al die veranderingen bij elkaar, Mama in het ziekenhuis, Pieter uit logeren, en dan weer een dagje thuis in dat grote bed waar hij nog niet aan gewend was, maakten dat hij terug wilde naar zijn oude bedje. Gelukkig was dat nog niet weg. Vannacht was het wel lastig, want om 1 uur begon Pieter te roepen om papa Barend, hij had het warm. Mama mag hem niet tillen, dus ze moest tot haar spijt papa Barend wakker maken... En dus sliep de jongeman even later gezellig tussen Papa en Mama in. Vooral de eerste heeft hij lang wakker gehouden, want hij is in de papa is geweldig periode. 

5-5-2009. Boterhám, zegt Pieter. En hij lust ze graag. Voor het ontbijt is een dubbele al haast niet meer genoeg. Die van Mama at hij er vandaag ook nog bij op. ;-)

17-4-2009. Vandaag was neef Mik jarig, en Pieter vond het enig om hem op te zoeken.
Al die lieve mensen waren er ook weer. Stralend wees hij naar Miks beide grootmoeders: voor hem waren ze allebei 'Oma'! Nu ja, eentje delen hij en Mik dan ook. En Lea is een schat van een grootmoeder, die wil ieder kind wel hebben. ;-)  Hier is hij aan het smoezen met tante Diana. Verder wordt Pieter echt meer verbaal. Hij maakt nu kleine zinnetjes als: 'Papa, wat doe je daar?' en 'Wat is dat?' Het water fascineerde hem. Hij werd het niet moe de dingen om hem heen te benoemen. En een boot die over het water voer was dus een water-boot. Van een luchtschip had hij nog niet gehoord, dus die complicatie hebben we hem maar niet aangeboden. Ook de hond: Storm, vond hij spannend. Maar wel eng. Ik moest Pieter wel stevig vasthouden bij nabije ontmoetingen... 

13-4-2009. Pieter was tweede Paasdag bij Amber te gast. Hij had gehoord dat ze een trampoline had aangeschaft, en dat wilde hij wel eens bekijken, voordat hij het op zijn eigen verlanglijstje zette. Het viel niet tegen, maar dat gespring van die mei... sjes, daar werd hij wat iebel van...

14-3-2009. Het is feestseizoen in de familie! Vandaag vierde Amber haar zevende verjaardag. Pieter mocht als lijdend voorwerp fungeren bij het verkleedfeestje dat zijn nichten hielden. Hij vond het allemaal prachtig: gouden schoenen, een heksenhoed, prinsessejurken die veel te lang waren... welgemoed klauterde hij minstens zeven keer de trap op en af... zonder te vallen. 

8-3-2009. Opa en Omamama waren jarig vandaag. Pieter is er heen geweest met zijn roze buggy vol beren... Het was druk en vol, maar hij vond het enig. Vooral de stiften. Jammer dat je daar zo veel NIET mee mocht...! Zelfs niet in je mond steken. Natuurlijk deed hij dat toch, zodat een paar van zijn tanden wat blauw uitsloegen. ;-) 

28-2-2009. Vandaag hebben Pieter en Charlotte hun tweede en vijfde verjaardag gevierd. 
Er waren heel veel mensen, en nog veel meer cadeautjes. Een toverstaf ontbrak niet, net zomin als de bijbehorende puntmuts. Roze schoenen, puzzels, auto's groot en klein, er was meer dan waar een klein jongetje van kan dromen! Maar het mooiste was natuurlijk de echte mooie rode stofzuiger!!!

22-2-2009. Hoera! Vandaag wordt Pieter twee maal zo oud als hij gister was! Dat wordt volgende week pas gevierd, samen met Charlotte, de dag na háár verjaardag. En wat hij hebben wil? Alles wat zijn grote zus heeft! Ik citeer zijn moeder: leef je uit in de boekenwinkel, de puzzelwinkel en de autootjeswinkel. Verder houd hij van koken, schoonmaken (een stofzuiger krijgt hij al!) en in mama's en Charlottes schoenen rondlopen. Eigenlijk alles wat grote zus heeft is mooi.... Dus een paar hoge hakken, een set vleugeltjes  en een toverstaf misschien??  En beiden zijn verzot op lego en playmobil etc. Hier pakt hij alvast een boekje uit, dat hij vanmorgen kreeg. En vanmiddag zijn ze iets heel leuks gaan doen... Er is daar een binnenspeeltuin, met spannende scooters en zo, heel langzaam en veilig, maar erg leuk.

15-2-2009. Pieter kwam vandaag even langs en hij nam zijn ouders mee. Het open en dichtdoen van de deuren deed hem veel plezier, en aangezien Opa zijn gehoorapparaat tóch niet in had, was hij de enige die er niets van hoorde. En zich er niet aan stoorde. Het was reuze gezellig allemaal, en Pieter kan lekker kwekken. Hier zit hij op Opa's schoot met ontzag te luisteren naar zijn moeder, die verstandige dingen zei. 

5-12-2008. Vandaag vierden we Sinterklaasfeest in Houten bij Pieter en Charlotte en hun ouders. Opa en de grootmoeders waren er ook, en verder neef Mik met tante Parel. De kinderen hadden allemaal een Pietepakje aan. Opa had zelf Pieters Pietenpet op zijn hoofd gezet. En die paste. Kun je nagaan wat een groot hoofd Pieter al heeft. 
Voor al deze bijzondere momenten had Pieter nog geen woorden genoeg. 
Hij heeft in 3 uur het woordje O! een driehonderd keer herhaald, met name op verheven toon. 
Op een geven moment herkende hij sommige pakjes al aan de vorm, en dan riep hij verheugd: O! Oto! Het was een groot feest! Bovendien kreeg hij een eigen stoffer en 'blik' (van plastic) waarmee hij prompt de grond begon te vegen. Pepernoten lagen er genoeg. Die deelde hij ook kwistig uit, maar voor zichzelf had hij zo'n grote voorliefde voor chocoladepepernoten, dat die schaal telkens uit zijn bereik werd gezet. Het werd zijn persoonlijke missie die middag de chocoladepepernoten te bevrijden van de hinderlijke aanwezigheid van ouders en grootouders. Hij ging door roeien en ruiten om ze te bereiken. Op de foto rechtsboven is het hem gelukt er een paar te veroveren op zijn grootvader en zijn moeder. 

2-12-2008. Pieter is in een enerverend stadium gekomen: hij wil HELPEN! Dat geeft een wal-en-sloot-dilemma. Dus als mama klaar is met stofzuigen, koppelt ze de slang los, en dan gaat Pieter er mee aan de gang... En als dat niet mag brult hij. 

22-11-2008. Pieter is vandaag met Charlotte en zijn ouders naar de intocht van Sinterklaas geweest, maar hij zat niet lekker in zijn vel, en niets deugde. Drama's dus. Sinterklaaszenuwtjes?

9-11-2008 Vandaag was Pieter te gast bij zijn grootouders in Utrecht. Hij begint echt te praten, en herkent zichzelf op foto's. Da's bij primaten altijd een teken van intelligentie. ;-) Ook zinnetjes van minstens drie woorden kon hij uitbrengen. Het speelgoed waar Charlotte voor kwam: de magnetische staafjes en balletjes, had ook zijn belangstelling, en zolang hij het niet in zijn mond stak mócht hij. Het mysterie van de magnetische krachten hield hem zeer bezig. Oma's fototoestel vond hij ook erg intrigerend... Toen hij wegging zei hij echt: Dag Opa! Overigens spreekt hij zijn vader zowel met Mama als met Papa aan... Gelukkig kan papa daar om lachen. 
En een heel klein beetje stoeien kan ook, als Pieter  maar bij hem op schoot klimt, zodat hij hem niet hoeft op te tillen. 

8-10-2008. Gister hebben papa en mama Pieter weer opgehaald. Ze schrokken een beetje dat hij zo groot was. 
Hij maakt nu zelf ook grapjes. Niet van die babygrapjes, als flink bijten op je tandenborstel, zodat mama niet poetsen kan, maar boe roepen aan tafel en dan heel hard lachen als iedereen doet alsof hij schrikt.  Hij wil verschrikkelijk graag de poes aaien, dus dan roept hij poeis aai!!! maar de poes is er niet van gediend, en geeft hem dan een tik, waarop hij heel verdrietig zegt: au! Poeis pijn!  Hij leert het wel. 

21-10-2008. Pieter gaat lekker een weekje logeren op de Vlieland, bij neef Mik. Hij komt vast met nieuwe woordjes terug als 'Storm' en 'Donder' - want zo heten daar de scheepshond en de kat...

19-10-2008 Pieter is al een tijdje zijn krentebaard kwijt. Gelukkig maar. Alleen kan hij nog steeds een geweldige drein zijn. Daarmee drijft hij zijn ouders de tegen de muren op. Gek, zeggen de tantes, dat doet-ie bij mij nooit!  Vanaf dinsdag mag Tante Parel dat weer waar maken. 

15-9-2008. Nog steeds is Pieter bebaard. En vandaag leerde ik dat hij een dreumes is. Als je baby-af bent, word je een dreumes, bij 2 1/2 een peuter,en met 4 jaar een kleuter. Dat weten we dan ook al vast. Over twee weken mag Pieter mee naar een zwembaduitje van de kinderopvang. Warm water en zo. Ze vinden dat heerlijk, zei  mamaatje. 

7-9-2008. Pieter is nog niet van de krentenbaard af, en Lotje en hij hebben hun ouders ook al aangestoken. Gezellig, hoor. In elk geval heeft Pieter nu een mond vol tanden. Hij mist nog vier kiezen, maar daar maalt hij niet om. Hoewel hij dagelijks wel een paar woordjes leert, (Mama wijst haar en zijn neus aan, en zegt dan: 'Dat is een neus, Pieter! Neus!', hetgeen goed werkt,) irriteert het de jongeheer behoorlijk dat hij zich nog niet kan uiten zoals hij wil. Ja en nee, (bij nee schudt hij gedecideerd zijn hoofd!) Papa en Mama, poes en ijs, en nog zo wat. Maar zinnen maken, en iets overbrengen, dat lukt nog niet goed, en dan wordt hij boos. Hij werpt zich nog steeds bij voorkeur achterover, maar hij heeft intussen ontdekt dat de grond behoorlijk hard is, en dat de liefhebbende ouders bij deze suïcidale acties niet meer overlopen van medelijden. Dus ging hij afgelopen week maar eens op een geschikte plek in de keuken op zijn buik liggen huilen, stampen en slaan met handen en voeten. Het had niet het gewenste effect, dus hij hield er na verloop van tijd maar weer mee op, en kwam hij lief doen bij Papa. 
Pieters gewicht blijft gelijk, is iets afgenomen zelfs, met al dat kwijlen en tanden en kiezen krijgen, hij staat nu weer op ruim 12 kilo. Hij heeft wel op grote voet: het is nu maat 23/24 tegenover de maat 26 van Charlotte, dus hij  zal niet lang meer kunnen profiteren van de prachtige prinsessenschoenen die zijn zus te klein zijn geworden. ;-) 

22-8-2008.  Pieter was heel erg ziek geweest van de krentenbaard, en heeft ook nog een blaasontsteking. :-( Zijn 2de medicijn was op, en toen was de ontsteking bijna, maar nog niet echt over. Het ging 2-3 dagen goed, toen kwam het terug. Zus Charlotte werd toen ook ziek aan het zelfde euvel. Ze kregen een zalfje voor de buitenkant, dat helpt redelijk, er komen wel nieuwe plekjes, maar die zijn minder groot. Sinds zaterdag heeft Pieter een blaasontsteking er bij. Hij had echt pijn. Met de onderzoeken was hij niet blij, en als hij boos is, zoals telkens wanneer iets niet gaat zoals hij wil, maakt hij heel veel misbaar, zodat zijn moeder een opera-carrière niet uitsluit. Maar daar moet je wel voor kunnen luisteren... Hoe het ook zij, waarschijnlijk moet het wurm ook nog naar het ziekenhuis volgende week, voor nader onderzoek, want jongentjes hóren geen blaasontstekingen te krijgen. Hij had er ook al een toen hij aan zijn maag werd geopereerd, en toen is ze op het hart gedrukt dat hij terug moest komen als hij ooit weer een blaasontsteking zou hebben.Wordt vervolgd. 

11-8-2008. Pieter heeft tot verbijstering van zijn liefhebbende ouders vandaag als een heer de deur open gedaan voor de poes, en die vervolgens weer netjes dicht gedaan. Kortom:  hij kan bij de deurkruk. Hij is dus weer gegroeid. En zijn toetjes heeft hij vandaag ook al bijna netjes naar binnen gekliederd. Alleen: toen papa slagroom op Charlotte's neus smeerde, moet Pieter dat natuurlijk nadoen: eerst met yoghurt, en daarna met slagroom, want dat was lekkerder. En o ja, hij heeft vandaag ook een woordje er bij geleerd: ijs. Hij eist nu ijs. Zonder het te krijgen natuurlijk. ;-) 

7-8-2008 Pieter heeft inmiddels 4 kiezen: 2 boven en 2 onder, en 2 hoektanden onder, nu gedraagt hij zich weer normaal. Hij is weer redelijk gezellig, voor zolang als het duurt. Wel heeft hij een lelijke huiduitslag. Op de crèche heerst krentenbaard, dus al ziet het er anders uit, men is er maar vanuit gegaan dat het wel hetzelfde zal zijn. De medicijnen (een drankje ) vindt Pieter erg lekker, dus hij wil wel...  Het is een antibioticum, dus mama ziet het verschil met snoepdrank beter dan Pieter. Verder wordt hij behandeld met zinkzalf. Het geheel oogt niet mooi, het zijn vrij grote plekken, maar hij heeft niet veel jeuk. De meeste (grote) plekken zitten op de borst en in de lies, kleinere op benen en voeten, en 2 op het gezicht. Pieter mocht na maandag wel gewoon naar de crèche.  Gelukkig. 

Wat het eten betreft: Pieter eet nu aan tafel, de kinderstoel is veranderd in een hoge stoel, en Pieter voelt zich nu ook erg groot. Hij kliedert zijn eten naar binnen, en soep voert Laetitia hem nog maar liever. Dubbele boterhammen hapt hij echter lekker weg, al eet hij het liefst het beleg er af. Hij begint kieskeuriger te worden en eet minder, maar hij groeit natuurlijk ook minder snel. Dat is normaal op deze leeftijd.

25-7-2008. De vrede van Pieter duurde niet lang. Pieter bestond vanavond voornamelijk uit zand en kwijl en snotjes, ook had hij zich ontlast in zijn luier, dus moest hij in bad. Dat vindt hij niet erg, maar het kost wel tijd. Pieter is niet verkouden, maar wel aan het snotteren, dat heet: je weerstand opbouwen, en hij is weer begonnen met kwijlen. Dus er komt weer een lading ivoor van eigen bodem aan. Charlotte stopte toen ze 2 was. 
Pieter lijkt met zijn 13 kilo veel zwaarder dan Charlotte, die drie kilo meer weegt. (En een beetje). Pieter gooit zich nog steeds achterover als hij het ergens niet mee eens is – Mama kan hem niet altijd houden als hij dat doet, en dan kan hij zijn hoofd behoorlijk stoten. Vooral op het aankleedkussen gebeurt dat. Hij heeft geen voorkeur voor kleding, wel voor schoenen. Die van zijn zus vindt hij prachtig, maar hij groeit snel uit Lotjes schoentjes en gympjes. Hij wil ze constant dragen en probeert ze zelf aan te trekken; dat lukt nog niet, maar hij doet erg zijn best. En hij loopt nu de trap af samen met Mama, één hand aan leuning en één hand aan mama vast. Nu leunt hij al steeds minder op Laetitia’s hand. De trap óp ging hij al los.

17-7-2008. Pieter leeft weer in vrede met zijn kaken en zijn omgeving. :-)

10-7-2008. Het lijkt iets rustiger in Pieters mond: 2 kiezen onder zijn helemaal door, 2 kiezen boven zijn doorgebroken, en dat betekent dat de grootste ellende voor dit moment over is.

1-7-2008. Met eigen ogen hebben we vanmiddag kunnen zien, hoe Pieter al aardig wat kiezen achter de tanden heeft. Er dreigt nu ook nog een hoektand door te komen. Hij kwijlt behoorlijk. Maar dat verhinderde hem niet om lekker te spelen. Met Mama's knijpers kun je zulke énige dingen doen! Laten vallen bijvoorbeeld, en aan Papa geven, en ze dan weer terugbrengen... 
Ook de glijbaan kent steeds nieuwe mogelijkheden. Je kunt bijvoorbeeld proberen zo langzaam mogelijk naar beneden te gaan. Wel met het hoofd vooruit natuurlijk! 
Toen Omamama zei dat iets niet mocht, trok mijnheer een boos gezicht. Hij ging nog net niet huilen, maar zijn lichaamstaal met opgetrokken schouders vertelde hoe verontwaardigd hij was! 
Door de zon heeft hij heel licht haar gekregen, en ook de wenkbrauwen zijn bijna wit. Hij zal in Zweden niet opvallen, op dit moment. 

26-6-2008. Pieter krijgt weer een gebitsuitbreiding. Hij is er niet blij mee, maar de rest van de familie evenmin. Vroeger smeerde je daar dentinox op, tante Betty gebruikte weer iets anders, ik heb intussen geleerd de tenen te masseren in zo'n geval, en dus gebruikt Pieters moeder kinder-paracetamol. Het schijnt even te helpen. 

22-6-2008. Nadat Papa twee weken geleden een ongeluk heeft gekregen met de motor, heeft Pieter al aardig wat mogen logeren. Vorige week bij Oma in Bilthoven, (reuze leuk natuurlijk, want hij is dol op haar!) en van vrijdag tot laat vanmiddag bij Amber in Den Bosch. Oom Tonio is hem komen halen, en die heeft hem ook weer weggebracht. Leuk, want die is een sportieve rijder, en daar houdt Pieter wel van! Hij heeft wel leven in de brouwerij gebracht, hij heeft die lieve mensen geleerd dat de beste tijd om de dag te beginnen rond vijf uur ligt, en Amber had tenminste geen moeite met het feit dat hij wilde hebben waar zij mee bezig was: ze gaf het gewillig af. Heel wat anders dan zus Charlotte, die bij alles wat Pieter van haar over wil nemen meteen een keel opzet! Alleen toen Amber op de schutting klom, voor een praatje met haar buurman, lukte het Pieter niet haar dat na te doen. Tja, toen werd zijn Russisch temperament hem even te machtig. Van Tante Diana mocht hij niet op het speelveldje met de andere kinderen spelen, omdat hij een voorliefde had voor het vallen in hondenp..p. Tja, lastig. Maar ze nam hem wel mee naar de speeltuin, iets verder op, en dat was ook weer leuk. 
Trouwens: thuis hebben ze zelf een glijbaan!!! En het bad, dat gaf ook plezier. Kortom: een heel geslaagd weekend!

16-6-2008. Pieter is intussen bevorderd naar de Dreumesen. Jawel! Vrijdag, zijn eerste middag daar, speelden die samen met de Peuters, die nóg groter zijn. Pieter vindt het enig, want ze hebben daar binnen een houten huisje met een echte glijbaan! En onder het huisje is een keuken, dus groot joh! 
Voor het gemak had Mama hem even een paar oude schoentjes (vast roze) van zus Charlotte aangedaan. En Pieter wenste niet dat ze werden uitgetrokken en vervangen door zijn eigen schoenen, hij vond ze zó mooi! 
Dat hij af en toe rondloopt met Lotjes haarbanden, daar kijkt zuslief al niet meer van op. 
Hij weegt met zijn 12 1/2 kg nog maar 2 1/2 kg minder dan zijn grote zus. Nog een half jaar, en hij loopt haar omver!

28-5-2008 Pieter is voedselkunstenaar. Als hij met eten klaar is, wil hij zijn toetjesresten nog wel eens op zijn gezicht uitsmeren. Gister smeerde hij het ook in zijn haar. Aangezien zijn broek ook beter gevuld bleek, heeft mama hem maar onder de douche gezet, en van onder tot boven afgespoten. Enig vond hij het. Overigens wordt hij wel kieskeuriger wat eten betreft. Hij zegt nog geen nee, maar hij schudt wel 'ja' en 'nee' als hem wordt gevraagd of hij iets hebben wil.
Zijn taalvaardigheid gaat wel vooruit, want het normale huis-, tuin- en keuken-Nederlands begrijpt hij best. Als Mama hem zegt: stap maar in je broek, heft hij een been en stapt hij in de voorgehouden broek. Het kan natuurlijk ook de beweging en de situatie zijn, die maakt dat hij snapt wat hem te doen staat, maar zodra hij die informatie verbindt met de klanken die op hem worden losgelaten, begrijpt hij wat er gezegd wordt. Dat is nu gaande of onderweg. Papa en mama zijn woorden die hij zeggen kan, maar hij maakt weinig onderscheid in de aangesprokene. Die link legt hij nog niet. Wel probeert hij iets van Tisia te zeggen, Laetitia is hem nog te veel. Zijn moeder vindt het natuurlijk enig. En ze weet zeker dat hij gister bijna 'graag' zei. Er zat alleen maar een speen in zijn mond... ;-) 
Als Pieter alleen thuis is, is het een heerlijk rustig jongentje. Maar oh! als zijn grote zus er is, die hij diep bewondert...! Dan is Leiden in last, want natuurlijk wil hij dan spelen met hetgeen zij in handen heeft: ze is zijn rolmodel. Helaas heeft Lotje daar weinig mee op, dus dan volgt er een heftige reactie. En ze wil hem ook nogal eens bazig uitleggen dat hij iets verkeerd doet. En dat geeft ook al weer een luidruchtige repercussie. 
De kies is trouwens nog steeds niet door. Vandaar de scherp riekende spuitbroeken, en het grote kwijlen. :-( 

13-5-2008.  Pieter heeft nogal wat last van eczeem. Ze zijn naar de huisarts geweest. Vet houden, zei deze. Dus eten ze vanavond maar friet! ;-))

9-5-2008. Pieter heeft vandaag kans gezien een tand door de lip te vallen. Hij was op tafel geklommen vanuit kinderstoel, terwijl Papa zich éven omdraaide. Nu zal hij moeten geloven aan een tuigje. Gelukkig kent hij het verschijnsel vanuit het kinderdagverblijf. Protesten worden alleen gehonoreerd als ze in drievoud worden ingediend op gezegeld papier. Van het hekje tussen kamer en keuken had hij in de gaten hoe de sluiting werkte, nu is er een andere oplossing met 2 inbussleutels; hij klimt ook via een trapje of de stoeltjes van zijn zus als die in de buurt van het hekje te slepen zijn, over het hek. Charlotte en hij hadden voor hun verjaardagen een glijbaan van Oma Veldman gekregen. Wel, binnen 5 seconden was Pieter de 5 treetjes op en dan gaat hij op zijn buik liggen, met het hoofd naar beneden, en de handen voor zich uit. Hij doet het nog niet normaal, dat vindt hij nog eng... ook al heeft Charlotte hem al meerdere keren voorgedaan hoe dat moest. Ze heeft hem ook laten zien hoe zij over het tuinhekje klimt. Dus dat wordt binnenkort ook vervangen.  

30-4-2008. Pieter is knoertvervelend vanwege kiezen, die op doorbreken staan... Zelfs zo, dat de wanhopige ouders zijn gezeur en gebrul zat, hun toevlucht zochten bij de grootouders. Hij was zo beduusd, dat hij minstens een uur redelijk stil was. 

 Hij maakte er dan ook zijn eerste tekening. Op een papier, al had hij daar wel wat sturing bij nodig, want hij vond de tafel ook een goede keus. Wij niet. 
Het kiezen-krijgen maakt dat hij weer vreselijk kwijlt, hetgeen goed te zien was aan zijn grijze truitje. De fopspeen doet daar niets toe of af, maar het helpt hem wel iets minder te brullen. Iets. Op een gegeven moment moest mamaatje er toch weer aan te pas komen om hem te troosten - en even later kon er een lachje af, toen omamama met hem speelde met Opa's oefenbal.  
Je kunt wel zien dat zijn truitje nu véél natter is... Maar we hebben wel gezien dat Pieter écht een stukje los kan lopen... precies zoals zijn mama al had verteld...

28-4-2008. Pieter groeit en eet minder... Dat is helemaal volgens het boekje, na de eerste verjaardag. Het mocht ook wel, want hij at de ouders de oren van het hoofd... 

20-4-2008. Pieter is helemaal baby-af, dat zie je aan de stoere foto die zijn Papa vandaag van hem maakte.

Pieter weegt bijna 12 kg. en loopt nu echt los, midden in kamer. Niet alleen op het kinderdagverblijf, maar sinds dit weekend thuis ook. Hij staat rustig stil, en maakt een rondje om zijn eigen as. Nu, dán kun je lopen!

24-3-2008    We zijn in Houten geweest om alsnog de verjaardag van Pieter (en Charlotte) te gedenken. 
De cadeautjes werden met gratie ontvangen, al bleek de doos waar ze in gezeten hadden, voor Pieter een sterkere bron van vermaak...

Ook Mama's soesjes leverden stof tot grote vreugde. 

Overigens stortte Pieter zich nog eens als een speer achterover van de bank, hij flitste voorbij voordat we in konden grijpen, en hij kwam met een machtige bons van de bol op de grond. Au! Dat mama hem moest troosten spreekt vanzelf...
Pieter en Charlotte kunnen best wel samen spelen. Af en toe...

28-2-2008 Pieter logeert bij Tante Parel, en bij Mik en Oom René. Reuze gezellig, zo op de boot. Maar Tante Parel is wel streng, hoor! Als Pieter 's nachts huilt, dan haalt ze hem niet eens uit bed. Ze is ook erg lief, en hij krijgt kusjes, en aaitjes, en pap als hij honger heeft...
Verder is Mik wel heel stoer, en hij heeft veel jongens-speelgoed. Pieter geniet met volle teugen! 

23-2-2008. Pieter begint zijn tweede levensjaar prompt met een uitbreiding van zijn consumptiepatroon. Vanmorgen waren 2 boterhammen al niet genoeg: er moest nog een rijstwafel bij, en vanmiddag hield mijnheer niet op met krijsen voordat hij ook zijn derde boterham had gehad. De taart zal er straks nog best bij kunnen, denk ik...

22-2-2008 Vandaag wordt Pieter een jaar. Hij viert dat op het kinderdagverblijf met een zakje prettige dingen voor alle kinderen, en morgen viert hij het samen met Charlotte, die haar vierde verjaardag alvast viert... Heb maar veel plezier, jongentje!!! De brandweerauto die hij kreeg was in elk geval een groot succes, vanmorgen!
Het Peuterdagverblijf gaf hem een mooie kroon, die Pieter maar een dubieus genoegen vond. 

17-2-2008. Pieter doet zijn uiterste best om zijn eerste verjaardag niet te bereiken! Vandaag klom hij via Charlotte's stoeltje op de bank, om zich vervolgens enthousiast vanaf de rugleuning naar beneden te storten. Gelukkig ving Papa hem net nog op. Toen de hele familie gistermorgen naar zijn zin te lang samen op het grote bed zat, nam hij opeens een snoekduik over zijn moeder heen, in de hoop de grond te vinden, naast haar. Zijn vader kon net op tijd zijn enkel grijpen, anders was hij met het hoofd tegen de vloer geklapt. Het gaat de hele dag zo door: trap opklimmen, als hij enigszins de kans krijgt, naar de WC of de badkamer kruipen, en dan fijn met je handen in alle bereikbare holten poerken... en schreeuwend onrecht als dichte deuren afstraffen met heel hoog en heel hard gillen! Het is een echte driftkikker.
Met zo'n kind móét je wel blij zijn... ;-(   
Vanmorgen viste zijn vader een flinke prop papier vanachter de tandenrij, die zijn grootvader liefdevol erkoj odontwn noemt. Stralend haalde zoonlief vanuit de andere hand nog een prop en propte die prompt weer in de mond. Fijn! Gefopt, papa! Mocht ook niet. Geen gevoel voor humor, die ouders. Maar met heel hard en heel hoog gillen als je boos bent, kun je ze leuk op de kast krijgen, dus die kunst beoefent Pieter nu ijverig. 

16 februari 2008. Pieter is nu in staat zich rond te bewegen terwijl hij nog maar met één handje steun zoekt bij de dingen om hem heen. Hij is ook al bijna een jaar! Als kinderen zelf kunnen eten en zelf kunnen lopen, worden ze een stuk makkelijker voor de ouders. Alleen moet je nog meer opletten. Leve de box! Maar daar geloven Pieters ouders niet in. 

5 februari 2008. Pieter scharrelt de kamer rond, hij loopt nog niet los, maar staat wel veel, en houdt zich overal aan vast, zo komt hij waar hij wezen wil, en hij is op zeer intensieve manier de wereld om hem heen aan het verkennen. Er is geen la, die niet opengepeuterd wordt, geen voorwerp dat niet van een kastje wordt gehaald. En hij MAG NIETS!!!! Het is NIET EERLIJK!!!! Tja, hij beperkt zich niet tot zijn eigen speelgoed, en dan is Leiden in last, want dat laat Zus Lotte ook niet over haar kant gaan. Ze hield net wel heel hoffelijk het kattenluikje voor haar broer open, zodat hij er zijn hoofd doorheen kon steken. Aangezien mama dacht dat hij het hoofd dan misschien niet terug zou kunnen halen, mocht dit óók al weer niet.
De gordijnen die hij wegduwde van de vensterbank omdat hij daar wilde staan, vielen om hem te plagen telkens terug. Reden tot flink blèren... Kortom: de jonge heer oefent wel dertig keer per dag zijn longen tot het uiterste. 
Hij past intussen in de kleding die zijn zus droeg toen ze anderhalf was, terwijl hij over anderhalve week een jaar wordt. Hij draag maat 86, en lengte en breedte zijn prima in verhouding. Nu was Charlotte ook een minimensje... 
Pieter was straks trouwens al op de vierde tree van de trap, want Lotje had vergeten het hekje dicht te doen. Gelukkig herkende mama Laetitia de geluiden die hij maakte als afwijkend. 

30 december 2007. Warempel, voor het eind van het jaar heeft Pieter ontdekt hoe hij moet kruipen! :-) Hij gaat dus letterlijk vooruit. 

25 december 2007. Pieter eet als een bootwerker, 2x zo snel als zijn grote zus. Een boterham met worst gaat er vlot in!
Hij kan goed buikschuiven en begint te lopen, hij lijkt het kruipen helemaal over te slaan. Hij schuift zichzelf langs de rand van de bank, en wanneer je hem een vinger geeft, neemt hij de hele hand, gaat staan... en is hoogst verontwaardigd, als je hem dan niet optilt... ;-) 
Nederlands begrijpt hij heus wel, zegt mama, maar hij reageert op nee vaak met grote glimlach en doet het dan nog eens. 
De connectie tussen begrijpen en verwerken is toch nog beneden peil, lijkt me. En dat hoort zo, op die leeftijd. Maar het is een lekker joch, en dat is het.

11 december 2007. Pieter is gek op Charlotte. Papa en Mama zijn wel oké, maar zus Lotte is het helemaal voor hem, hoewel zij het meeste beslist roept: Néé, afblijven, dat is van MIJ!

Pieter zegt nu: Mamamamam, en spreekt verder Peutertaal. 

Vanmorgen was hij stout: hij zat in zijn badje dat op de grond van de douche stond, en moest van Mama op zijn billen blijven zitten.
Dat zinde hem niet, dus hij stond op en kieperde voorover op de grond: een mooie rode plek op zijn voorhoofd was het resultaat. Daarna nog eens: hij wierp zich, toen hij in zijn badjasje zat en op de billen moest blijven zitten, opzij en begon te kruipen naar alles waar hij niet aan mocht komen, hij wilde níet op zijn billen blijven zitten.
De derde keer viel hij achterover, en was het hard brullen...
Intussen is hij bezig te leren klimmen. Hij maakt ook geluiden als een grote aap, dus dat past wel bij elkaar. Zou het dan tóch waar zijn dat onze hersens verschillende lagen hebben die om de beurt aan bot komen in onze ontwikkeling? 
In elk geval stopte Mamaatje maar gauw een banaan in die grote mond, toen hij die open deed vanwege de trek...

4 december 2007. Pieter is weer beter van de buikgriep die hij had gehad.
Hij heeft wel weer een tand in aanbouw, de 8ste, want nummer 7, in de bovenkaak, is er intussen ook. Hij is dus wel onrustig. Maar dat verhindert niet dat zijn eetlust die van een bootwerker is, vanmorgen vroeg een hele grote fles pap, die hij met eigen handen probeert vast te houden. Hij stopt hem wel netjes in de mond, maar  daarna manipuleert hij nog wat onhandig. Het resultaat is dat hij zo hard aan de speen trekt, dat die bijna stuk gaat. Komt wel goed.
Om negen uur wilde hij nog wel meer. Mama en Charlotte zaten te ontbijten, en hij kreeg een boterham. Eerst de stukjes zonder korst, maar toen hij meer wilde, gaf Mama hem de korst, en die kloof hij zonder mankeren naar binnen. Zo traag als Charlotte is met eten, zo gretig is hij. Heel tevreden ging hij een uurtje later slapen. Hier nog een paar foto's van Sints intocht in Houten: 
Bij de intocht van Sint mocht Pieter zich voor Piet uitgeven...


24 november 2007. Pieter heeft buikgriep. Dat laat hij luidruchtig weten!

18 november 2007. Een mooie foto van gistermorgen half twaalf, waarop Pieter royaal zijn zes tanden laat zien... 

14 november 2007. Het verslag van zijn mamaatje luidt vandaag: Wat ik de vorige keer al voorspelde: de derde boventand is zondag de 10e doorgekomen. Na nog wat van die fijne dagen en nachten verraste Pieter ons gistermorgen met twee! tanden tegelijk in de onderkaak (nrs 3 en 4 daar). En sindsdien gaan we helemaal door een hel van niet of heel erg kort slapen, hysterisch huilen en koorts/verhoging. Vannacht heb ik wel ongeveer 3 uur geslapen, waarvan 2 aaneen. En Pieter had de maximale doses van Paracetamol en Chamodent al gehad. Afleiden met een badje om drie uur 's nachts heeft ook wel een half uur geholpen. Pas tijdens een televisie aflevering van Rides (over hotrod-bouwers die geintjes met nieuwe medewerkers uithalen) viel meneer eindelijk (om 5.30 uur) in slaap....

6 november 2007. Pieters moeder schrijft vandaag: Pieter heeft er weer wat tanden bij. Vorige week maandag is de 1e rechter bovenstaand doorgekomen en vrijdag de 2e. Rechts, voor de kijkers links dus. Over een paar weken heeft hij dan een mooi rijtje van vier staan aan de bovenkaak want de overige twee staan op knappen. 

Inmiddels gaat hij langzaam over van maat 74 naar maat 80, en past hij in de schoenen waar Charlotte daadwerkelijk op gelopen heeft. En dat kruipen... dat is nu echt bijna bijna bijna zo ver hoor! Hij zet zijn knieën onder het achterste en schuift één knietje een millimeter of wat naar voren, en dan... valt hij weer op zijn buik. Hij leert het wel voordat hij 18 is. 
Ik heb uit voorzorg wel vast de bodem van zijn bedje door Barend omlaag laten zetten, want meneer zat vorige week al rechtop op zijn knieën in zijn bed, met de handjes op het randje. Als hij zijn kontje omhoog had gedaan was hij er zó uitgekukeld.

27 september 2007. Van Pieters vader een lieve foto gekregen, waarop Pieter verrukt naar zijn moeder kijkt, terwijl Charlotte hem aait...  Het gaat goed met het manneke. :-)

29 augustus 2007. Pieters mamaatje laat zojuist weten: 'Vrolijk nieuws: Pieter was gisteren met mij en Charlotte naar het consultatiebureau: hij weegt 8,63 kilo en is 71 cm lang. Het tweede tandje is afgelopen maandag doorgekomen, dus Pieter moet nu voortaan zijn tanden gaan poetsen. Ik ben er gister mee begonnen, hij vond de tandenborstel een erg interessant ding, en het tandenpoetsen zelf was wel oké. En hij trekt allebei zijn knieën nu onder de billen. Hij heeft net sinds vorige week het buikschuiven onder de knie! En nu wil hij al kruipen! 't Is een bijzonder jong, en dat is het.'

22 augustus 2007. Hoera! vandaag is Pieter precies een half jaar. 
En sinds vier dagen heeft hij zijn eerste tand. Het is nog een heel klein wit randje, maar toch!
Dus een klein stukje leed is even weg.... :-) 

11-8-2007 Pieter kwam vandaag even laten zien dat hij een beer van een vent is. Hij weegt al ruim 8 kilo! Maar ach, wat heeft hij last van zijn doorkomende tanden. Hij blijft de hele tijd maar op zijn knuistjes (of wat er maar voorhanden is) kluiven, in een instinctieve poging het doorbreken te versnellen. Het was leuk hem even te zien. 

Papa toonde ook nog dat Pieter, dank zij wat 'fysiotherapeutentrucjes' al bijna kan lopen... 

7-8-2007 Pieter is en blijft een heel stevig jongentje. Hij draagt nu al maat 74, met 5 1/2 maand, terwijl zus Charlotte 10 maanden was, toen ze die maat droeg. Ook zijn hoofd is groot, want hij draagt nu een petje dat zijn zus met 1 1/2 droeg. 
Ook zijn motorische ontwikkeling is mooi op schema: hij pakt de speen nu zelf uit de mond, maar het lukt hem nog niet om die er weer in te doen. Brullen dus! Begin deze maand had hij opeens waterpokken, maar die zijn nu vrijwel weg. Alleen nog twee onder de voetjes. Maar gister is hij gestoken door wat moeder Laetitia noemt: een mitrailleur-mug. En zij kan het weten, want ze is bioloog, en ze heeft een studie van insecten gemaakt. 
Zus Charlotte pleegt haar moeder te vertellen wat Pieter wil. Want hij kan het zelf nog niet zeggen, hè? Maar hij brabbelt wel heel gezellig af en toe. 

8-7-2007. Pieter is vandaag gezellig op bezoek geweest. Charlotte wilde haar grootvader wel weer eens zien, en Pieter kwam mee, maar hij was in de auto in slaap gevallen, dus de eerste helft van het bezoek sliep hij in zijn maxicosy. Toen hij wakker werd liet hij braaf met zich sollen, al vond hij het wel prettiger zijn grootouders niet meteen aan te kijken. 

Met zijn rug naar ze toe en met het gezicht naar zijn moesje vond hij alles best. En als je hem de fles geeft, mag je blijven. Het is een beer van een jongen aan het worden. Wat een verschil met het scharminkeltje van toen....! 

En met steun kan hij al zitten en een beetje staan. Nu ja, staan... 

In de box rolt hij om, alleen het terug rollen lukt niet zo, hetgeen natuurlijk in dringende verbale verzoeken om assistentie resulteert. In onze box, waarin ook zijn moeder nog heeft gelegen, gezeten en gestaan, kon hij zijn kunstjes vertonen.  Een slabbetje moet hij wel omhouden, want hij heeft nogal eens last van oprispingen met kaas-in-wording, zoals zijn liefhebbende ouders dat uitdrukken. 

25-6-2007 Pieter is vorige week ingeënt, maar had er niet zo erg veel last van, gelukkig. Een beetje verhoging, dat is alles. Hij is gecontroleerd, en is met zijn vier maanden iets steviger dan gemiddeld. Ruim 66 centimeter lang, en hij draagt maat 68, al past een klein uitgevallen maat 74 hem ook al aardig. Vandaag heeft hij dan ook een hele banaan er in gepropt (of laten proppen) na een fles pap. Op de kinderopvang vindt men dat hij zo slecht eet, maar het zal er de onrust wel zijn, want thuis weet hij er wel weg mee. En als hij honger heeft vraagt hij er wel om. Hij kon het aantal operazangers in de familie wel eens met een gaan verhogen, want de manier waarop hij zijn longen oefent is nog steeds formidabel. Dat leverde laatst zelfs een noodkreet op vanuit het kinderdagverblijf: gauw komen, je kind is zó ziek!!!! Die moet naar de dokter. Er bleek niets anders aan de hand dan enig ongenoegen, en een zere keel van het brullen. Tja, en daar had hij het warm van gekregen... ;-)  - Maar, op zich is het goed dat ze voorzichtig met de kleintjes zijn. 

14-6-2007. Grote veranderingen in het leven van Pieter! Hij is een beer van een baby aan het worden: hij weegt al 7,3 kg! Gister heeft hij zijn eerste halve banaan gegeten, en eergisteren voor het eerst perenmoes. Dat vond hij érg lekker. Ook is hij nu aan de rijstepap, en op de een of andere manier gaat dat er vlugger in dan melk. Een fles kost nu nog maar 20 minuten, en dat scheelt op een dag dus uren. 

22-5-2007 Vandaag hebben we onze kleinzoon weer gezien. Hij is aan het veranderen. Er dreigt een tand in de onderkaak, maar die kan daar nog lang blijven zitten... Hier ligt hij gezellig in de hangwieg te kijken naar wat hem nú weer boven het hoofd hangt. Naar zijn grootmoeder wil hij even later bést lachen...

  
17-5-2007 Pieter is vorige week ingeënt, en daardoor is hij wat onrustig 's nachts, hij meet op dit moment 62 cm en weegt 6,3 kilo. 

8 mei 2007. Nog vier nachtjes slapen, en dan is Mama jarig. En Pieter heeft haar nu al het mooiste cadeau gegeven dat ze zich kon wensen: hij slaapt 's nachts (meestal) door. En aangezien Mama eind vorige week weer begonnen is met werken, gaat Pieter ook naar de crèche, net als Charlotte. Hij vindt het wel doodvermoeiend, maar misschien dat hij daarom 's nachts wel zo goed slaapt. 
Goed zo, Pieter!

1 mei 2007. Pieter mocht met Lotje en zijn moeder op bezoek bij Opa en Omamama. De box was klaargezet, maar hij heeft er niet veel in gelegen. En hij vindt het ook erg gezellig om in handen te zijn... Hij lijkt op het ogenblik ook wat op Opa Voerman. Senior dus. En zaliger nagedachtenis. Alleen heeft die geen tomatenblond haar gehad. Oma Voerman trouwens wel. 

30-4-2007 Pieter heeft zijn eerste koninginnedag voornamelijk in de buikdrager doorgebracht, en vervolgens in de hangwieg, die zijn ouders van tante Parel heeft gekregen. Die had er zelf ook een voor Mik... En net als Mik destijds, vindt Pieter het geweldig. Hij slaapt er heerlijk in. 

24-4-2007. Laetitia is vandaag met Pieter naar het ziekenhuis geweest voor controle. Alles was prima. Hij weegt intussen 5,7 kg, en is ook in de lengte weer gegroeid. Ze hoeven daar niet terug te komen. Tenminste... als Charlotte niet weer met haar broer gaat slepen, want die probeerde Pieter vandaag in haar bed te hijsen, en dat ging niet geheel naar wens. Gelukkig waren Papa en Mama ook zeer aanwezig, met handenvol ogen in het zeil en zo. Dus die grepen maar even in. Pieter vond het gesleep tot daar aan toe, Charlotte hield uiteindelijk zijn hoofd wel boven, maar toen ze wat onhandig langs de kast ging met zijn hoofd, liet hij op ferme toon weten 'niet geamuseerd' te zijn. Oorzaak en gevolg kwamen niet helemaal over, had hij het gevoel... 
Pieter heeft besloten het wat rustiger aan te doen met de voedingen: 6 per dag vindt hij nu wel genoeg. Hij drinkt er niet minder om, maar mamaatje vindt het wel heerlijk. Af en toe toch een kwartiertje meer waarin je iets kunt doen. 

19-4-2007. Pieter groeit nu goed. Hij was vorige week 5,2 kilo zwaar en 58 cm lang. In de practijk betekent het dat hij maat 62 heeft op dit moment. Hij krijgt melk voor hongerige baby's, maar dat maakt zijn trek niet minder. En dus wil hij ook 's nachts nog steeds elke drie à drieëneenhalf uur zijn fles. Vermoeiend voor zijn moeder! Zijn haar schijnt nu wat naar tomatenblond te neigen. Dat moeten we toch volgende week eens gaan bekijken! 
Overigens is Pieter gister eens op proef meegegaan met Charlotte naar de crèche... 

13-4-2007. Pieter blijft een gezellige jongen met een gezond stel longen. Als hij het op een brullen zet, hoort moederlief het door twee dichte deuren heen nog in de tuin. Tja, en laat 'm dàn maar eens brullen.... dus krijgt hij vaker zijn zin dan goed voor 'm is, maar het blijft voorlopig een schatje. Hij drinkt goed en slaapt soms lekker door. Vannacht wel vijf uur. Maar daarna was het afgelopen, en bleef hij aandacht vragen. 

1 april 2007. In overleg met zijn vader maakt Pieter reclame voor de firma Dataman. Nu maar hopen dat de opslag ook inderdaad komt! ;-)

28 maart 2007. Pieter drinkt zo graag en veel, dat moeder Laetitia de kleine flesjes maar heeft opgeborgen. Daar heb je inderdaad niet erg lang veel aan. Nu is ze overgeschakeld op de grote flessen. Het gaat steeds beter met het manneke. God lof!

25 maart 2007. Pieters vader heeft een foto gemaakt terwijl diens moeder hem de fles geeft. Er is ook een communiqué bij dat luidt: 
Met Pieter is bijna alles weer goed. Melk blijft na (kijk) operatie van maag uitgang weer binnen en hij drinkt goed. Door antibiotica die hij heeft gekregen voor urineweg ontsteking had hij hele dunne en zure ontlasting, waardoor zijn achterste en kerstversiering heel erg rood en op sommige plekken zelfs open was. Antibiotica is nu klaar, dus we hopen dat dat laatste nu ook helemaal gaat herstellen. Hij slaapt als een beer en huilt alleen nog maar als hij honger heeft, net als in de eerste week. We hebben er dus weer een heel lief mannetje aan.  De kaartjes kunnen nu eindelijk de deur uit.  gr, Barend & Laetitia

23 maart 2007. Het régime in het ziekenhuis heeft Pieter teruggebracht naar een (bijna pré)nataal rithme. Elke 2 1/2 uur wenst mijnheer een fles, maar die blijft er dan nu wel in. Hij eet de ene keer wat meer dan de andere, maar we mogen tevreden zijn en dankbaar. Af en toe ligt hij een uurtje op de buik met de billen bloot in het verwarmende licht van de schemerlamp, zodat hij, mét een extra radiator aan, mooi op temperatuur blijft. Over een paar dagen kan de boel weer gaan genezen. Hopen we. :-)

22 maart 2007 11uur 50: het bericht waarop we hebben gewacht! Pieter mag naar huis. Zolang de antibiotica-kuur doorgaat, nog drie dagen dus, zal de ontlasting zuur en dun zijn en beroerd voor de huid, maar hij hoeft er niet meer voor in het ziekenhuis te blijven. 
Goddank!

21 maart 2007 Lente, maar niet voor Pieter, die moest ook vandaag nog in het ziekenhuis blijven... :-( 

20 maart 2007. Pieter is zijn sonde kwijt. Hoera! :-) En hij drinkt zijn melk zo zoetjes.... Of die er ook helemaal in blijft heb ik niet gehoord. Maar hij heeft wel luieruitslag. En dat is pijnlijk en heel vervelend. Desondanks hopen we dat hij morgen naar huis mag... 

18 maart 2007. Pieter drinkt, maar gooit nog regelmatig de melk er uit, of een deel althans, zodat hij nog steeds aan het infuus ligt en zo bijgevoed wordt. Er zal ook een echo worden gemaakt van de nieren, want die lopen vanzelf een stevige klap op van een dergelijke situatie. Het ziet er naar uit dat het kereltje nog wel een paar dagen in het ziekenhuis zou kunnen blijven. Zijn moeder is nog behoorlijk ziek, dus het is waarschijnlijk ook wel slim als dat kan...

17 maart Vanmorgen is Pieter geopereerd. Hij heeft de operatie goed doorstaan. God dank! Meer horen we pas later. 

15 maart 2007. Morgenochtend wordt Pieter naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis gebracht, achter het UMC, en daar wordt geopereerd. De spier die de maag afsluit aan de kant van de 12- vingerige darm is inderdaad verdikt, en verhindert de doorloop van de melk van maag naar darmen. Hoe laat Pieter wordt geopereerd, weten we nog niet. Bid maar voor het mannetje en zijn ouders. En de artsen/verplegenden natuurlijk... 

15 maart 2007. Sinds vanmiddag ligt Pieter in het Sint Antonius in Nieuwegein. Gisteravond zijn ze nog met hem naar de dokterspost geweest, vanmorgen naar de huisarts, en die stuurde door. Er is een echo gemaakt, en aan de hand daarvan gaat beslist worden of hij eventueel geopereerd moet worden aan een verdikte pylorusspier. Bidden maar dat het ook anders opgelost kan worden!

14 maart 2007. Pieter is een spuugbeest, en dat is een heel probleem. De andere voeding heeft vandaag nog niet geholpen, dus na een paar keer helemaal onder gespuugd te zijn door mijn kleinzoon, heb ik 'm teruggezet op het rythme van een pasgeborene: ieder uur een minieme hoeveelheid. Hij was niet blij met zijn grootmoeder. Maar ja, zijn moeder lag ziek in bed, en zus Charlotte was er niet veel beter aan toe. Lactose-intolerantie is een familieprobleem, dus... tja. We zullen zien wat de dokter vrijdag zegt. 

12 maart. Pieter heeft last van van alles en nog wat... Virusje? In elk geval moet de voeding aangepast. Mama probeert al van alles. Het volume van zijn longen is echter niet aangetast door de problemen...

7 maart 2007. Pieter is op bezoek gegaan bij zijn jarige grootouders. 
Die vonden dat natuurlijk enig! Hij kwam slapend binnen, maar grootpapa wist hem zo energiek te wiegen, dat het arme kind niet anders kon dan wakker worden! 
Hij liet zich rustig de fles geven, maar is nog steeds niet in staat zonder hulp de nodige 'boeren' te produceren. Hij kan dan ook erg boos kijken. Deed me aan wat grootmoeders denken... ;-*
Overigens kwamen we samen tot de conclusie, die moeder Laetitia al eerder had getrokken, dat hij sprekend op zijn oom Tonio lijkt toen deze in dit stadium was. 

....................................................................................................

27 februari 2007. Pieter is gezellig mee uit geweest om een nieuwe fiets voor Charlotte te kopen. 
Als hij maar vervoerd wordt is hij reuze stil en slaapt hij overal doorheen. Maar hij heeft een stem, die door alles heen dringt, wanneer iets hem niet zint, of als Mama niet snel genoeg is met de fles...

26 februari 2007. Pieter lijkt de techniek van het boeren onder de duim te krijgen. Hij slaapt redelijk door en staat nu op ongeveer 9 voedingen, en krijgt dan ruim een halve liter binnen... Hij krijgt meer slaap dan de ouders!

24 februari 2007. Hij drinkt goed, maar moet  nog leren boeren...
Vandaag vierde zijn zus Charlotte haar verjaardag maar hij trok zich weinig aan van het bezoek. Nicht Cathy hield hem in de armen en dat vond hij best. Ze zat ook heel stil!

Dit zijn foto's van een paar uur na zijn geboorte...

...........................